یادداشت

چه کسی مقصر است؟

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

فرزانه ترکان، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی ایران

در ابتدای این یادداشت شاید لازم باشد که نگاهی به وضع موجود داشته باشیم و این نکته را یادآور شویم که در شرایط حساس کنونی که دشمنی‏‌ها افزوده شده و به تبع آن فشارها از همه جهات بر کشور متحمل می‌‏شود، لازم است تدابیر جدیدی برای خروج فشارها بر مردم اندیشیده شود. در این وضعیت و شرایط، می‏‌دانیم که مصائب اقتصادی در کنار تورم و فساد موجود، از یک‌سو برمردم فشار می‌‏آورد و از دیگر سو این ذهنیت را به‌وجود می‌‏آورد که چرا کسی به فکر مردم نیست؟

در این وضعیت به جای حل مشکل، نباید مشکلات و مسائل دیگری را بر دوش جامعه گذاشت. لازم است جامعه را از فشارهای اجتماعی دور کنیم؛ نه اینکه برخی قصدشان بر این باشد در کنار مسائل اقتصادی، مصائب اجتماعی را هم بر مردم تحمیل کنند. فراموش نکنیم که این مردم هستند که می‌‏توانند برای عبور مقتدرانه از شرایط فعلی به مسئولان کمک شایانی کنند. این در‌حالی است که تنش در دانشگاه‏‌ها، مسائل آموزش و پرورش، یا در برخی مسائل و موضوعاتی از این قبیل نه‌تنها راه به جایی نمی‏برد بلکه به شکاف‌ها دامن می‌‏زند.

بنابراین اگر بخواهیم مردم همراه ما باشند احتیاج به همدلی جامعه داریم.اما در روزهای اخیر متاسفانه تلاش جدی‏ای برای این همدلی انجام نشده است و چه به قصد و چه با ناآگاهی کارهایی انجام می‏‌شود که فاصله‌ها بیشتر می‏‌شود.درک شرایط فعلی اجتماعی و اقتصادی چندان سخت نیست. مردم شرایط را خوب درک می‏‌کنند. آنچه باعث حلقه محاصره کشور شده، حضور ترامپ و تغییر سیاست خارجی آمریکاست. لذا اتفاقاتی که افتاده ما را در یک مقابله جدی اقتصادی نه‌تنها با آمریکا بلکه با اکثر کشورهای دنیا قرار داده است، که در این جنگ اقتصادی بیشترین آسیب هم متوجه اقشار متوسط و ضعیف جامعه شده است. اگر فرموده مقام معظم رهبری که نظرشان مقاومت است و اینکه جنگی درنخواهد گرفت را به عنوان مولفه اصلی جبهه‌گیری نظام در نظر بگیریم، باید درک کنیم که برای تاب‌آوری مردم در برابر مشکلات اخیری که به‌وجود آمده و اینکه بتوانند مشکلات را تحمل کنند، دو مساله جدی وجود دارد.

 تدبیر. برنامه‌‏های مناسب کارگزاران دولتی و مجلس و همه این است که بتوانند با درایت و تدبیر طوری جریانات اقتصادی را هدایت کنند تا کمترین آسیب به اقشار ضعیف جامعه وارد شود.  با در نظر گرفتن این موضوع باید همه ما به خصوص در وزارت‌خانه‌‏هایی مانند جهاد کشاورزی، اقتصاد و صمت که مسئولیت تامین معاش مردم را دارند طرح‏‌ها و برنامه‌‏هایی برای کنترل قیمت‏‌ها و جلوگیری از سو‌استفاده افراد سودجو در این زمینه به طور جد در برنامه‌ها قرار دهیم. اگر قرار باشد مدیرانی که این مسئولیت‌ها را برعهده دارند روزهای کاری خودشان را به روزمرگی بگذارنند قطعا مردم تحمل نکرده و آشوب اقتصادی ایجاد می‏‌شود. این درحالی است که مردم زیر آشوب‌‏های اقتصادی تاب نمی‏‌آورند.

 صداقت. مسئولان، مدیران و صاحب‌نظران باید با صداقت برای مردم توضیح بدهند که دقیقا چه اتفاقی افتاده است. ایران از برجام خارج نشد بلکه این آقای ترامپ بود که تعهدات برجام را زیرپا گذاشت و از آن خارج شد.

 لذا مسبب تمام اغتشاشات اقتصادی اخیر کشور نیز بحث خروج آمریکا از برجام است. مساله‌‏ای که تمام معادلات اقتصادی ایران را در دنیا تحت تاثیر قرار داده است. درعین حال البته در کنار صادقانه سخن گفتن با مردم، باید همدلی آنها را هم داشته باشیم. این همدلی به‌دست نمی‌‏آید مگر اینکه ما شرایط مردم را درک کنیم و از فشارهای نامناسبی که در طول چهل سال گذشته نیز بوده و نتیجه‏‌ای نداشته بپرهیزیم. اگر قرار است که مردم همزمان زیربار اقتصادی باشند و در مقابل فرزندان‌شان در دانشگاه‏‌ها مورد توبیخ کمیته انضباطی قرار بگیرند و شاهد تشنج‏‌های این‌چنینی باشند مسلما تحمل‌شان کافی نخواهد بود.

 اینکه چه افرادی طراح چنین فعالیت‏‌هایی در دانشگاه‏‌ها هستند و مسائلی مانند موردی که هفته گذشته در دانشگاه تهران دیدیم را رقم می‏‌زنند، نامشخص است. حتی درباره پخش آهنگ‏‌های غیرمجاز در مدارس نیز باید گفت بهترین موضعی که وزیر آموزش و پرورش دولت تدبیر و امید می‏‌توانست بگیرد این بود که مصاحبه کرده و از مردم بابت این موضوع عذرخواهی کند و بابت اینکه افرادی همچون وزیر آموزش و پرورش در طول 40 سال گذشته مسبب این بوده‏‌اند که نتوانسته‏‌اند فرهنگ‏سازی مناسب را در سنین کودکی برای بچه‏‌ها ایجاد کنند. کسانی مقصر هستند و  نتوانستند جایگزینی برای کودکان و نوجوانان‌مان ایجاد کنند که هم محتویات فرهنگی مناسبی داشته باشد و هم موسیقی‌‏هایی باشد که شادی و نشاط را بین جوانان می‌‏آورد. مقصر ما هستیم. مقصر مدیر یا معلم مدرسه‏‌ای که اجازه داده‌‏اند یک آهنگ در مدرسه پخش شود نیست. اما متاسفانه شاهد بدترین موضع‌گیری وزیر دولت آقای روحانی هستیم که تاکید می‏‌کند باید در راستای چنین اتفاقی چند نفر عزل شوند و برخورد قضایی صورت بگیرد. درحالیکه با این نوع برخوردهای چکشی، مسائل فرهنگی کشور نه‌تنها ترمیم نمی‌‏شود بلکه باعث ایجاد اغتشاش فرهنگی خواهد شد و مردم تحمل‌شان را در برابر فشارهای این‌چنینی از دست می‏‌دهند. اگر احتیاج به مقاومت مردم داریم و انتظارمان این است پشت دولت ایستادگی کنند تا از بحران بزرگ از سمت آمریکا گذر کنیم نباید این فشارهای نابهنگام را بر جامعه تحمیل کنیم.

در چند روز گذشته هم در اصفهان هم دادستان گفته است که دوچرخه‌سواری زنان ممنوع است. اما اینکه این مساله را جرم تلقی کنیم چیزی به جز تشویش در پی نخواهد داشت. بنابراین نباید تعجب کنیم که مردم روزبه‌روز گلایه‌مندتر از پیش می‌‏شوند. عدم توجه به شادی مردم و افزودن فشار بر دوش آنها، در این شرایط می‌‏تواند ناامیدی و نارضایتی‌‏ها را تشدید کند. باید بین مسئولان تصمیمی جدی برای نگه داشتن مردم در صحنه وجود داشته باشد زیرا ملت قوی‌ترین نقطه اتکا هستند. هر زمانی که مردم در کنارمان قرار داشته‌اند توانسته‌ایم بحران‏‌های بزرگتری مانند جنگ تحمیلی را سپری کنیم اما اگر خدای نکرده این شکاف بیشتر شود و ملت را به عنوان پشتوانه اصلی نداشته باشیم به‌طور حتم تاب‌آوری‌مان در مقابل بحران اخیر هم تاب‌آوری قابل قبولی نخواهد بود.

منبع: روزنامه سازندگی

حزب کارگزاران سازندگی

تماس با ما

آدرس: خیابان خواجه عبدالله انصاری، خیابان ابرده (14)، کوچه زروان، پلاک 14، واحد سوم
کدپستی: 1661649631

تلفن: 22885291 (021)

نمابر: 22885292 (021)

ایمیل: info @ kargozaran.net

نقشه

حزب کارگزاران سازندگی ایرانⒸ
کارگزاران در شبکه های اجتماعی