یادداشت

جبهه یا حزب؟

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

سیدافضل موسوی، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی ایران

با نزدیک شدن به انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی، تشکیل نهادها و جبهه‌‏ها و احزاب در دو جریان کشور شکل گرفته است. با توجه به اینکه در کشور ما حزب قوی وجود ندارد که فراگیر بوده و در کل کشور قدرت داشته باشد، تشکیل این جبهه‌‏ها و جریان‌‏ها در ماه‌‏های منتهی به انتخابات طبیعی است؛ چرا که حزبی که بتواند با مشارکت بالا انتخابات را برگزار کند و برنده انتخابات باشد، در کشور وجود ندارد لذا برای جبران این موضوع احزاب مختلف و گروه‏‌های سیاسی «جبهه» تشکیل می‌‏دهند و این جبهه جایگزین حزب قبلی می‏‌شود. در کشور دو جناح گرایشی از نظر سیاسی وجود دارد که این دو گرایش احزاب مختلف و گروه‏‌ها و شخصیت‏‌های مختلف را با هم هماهنگ و همراه کرده و یک جبهه تشکیل می‏‌دهند تا جایگزین حزب شوند.

این موضوع هم برای انتخابات مفید است و هم تمرین کار تشکیلاتی در درون جریان‏‌های سیاسی کشور است و هم انتخابات را پرشور می‏کند. این جبهه‌‏ها علاوه بر این می‌‏توانند حضور مردم را پای صندوق‌‏های رای تقویت کنند. صندوق رای تنها و تنها مسیر تامین خواسته‏‌های مردم است. علاوه بر این، روند دموکراسی و اصلاح ساختارها توسط مردم همواره از طریق صندوق رای بوده و اگرچه ممکن است زمانبر باشد اما طی طریقی تجربه و اثبات‏ شده و البته پایدار و با‏ثبات است.

در این بین اما نباید با تشکیل جبهه‏‌ها به مقوله حزب بی‏توجه بود یا تلاش برای تثبیت جایگاه آنها را نادیده گرفت. برخلاف آنچه برخی گروه‌‏های اقلیت درباره حزب می‏‌گویند حزب مقوله‌‏ای منحصراً غربی نیست و می‏‌تواند در کشور ما نیز مورد توسعه و توجه قرار گیرد کما اینکه سابقه این موضوع نیز در عرصه سیاسی کشور اگرچه به ندرت اما وجود داشته است. برخلاف برخی اظهارات درباره نگاه منفی قانون اساسی کشور درباره موضوع تحزب، حزب در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مورد نقد و نکوهش قرار نگرفته و هیچ دست‌اندازی در قانون اساسی برای توسعه و تثبیت تحزب دیده نشده است.

قوانین عادی در کشور هستند که وضع شده‌‏اند و حزب‌محور نیستند. به این معنی که قوانین در راستای تشویق جریان‏‌های سیاسی کشور و مردم به توسعه کار احزاب وضع نشده است اما در قانون اساسی خلائی در این رابطه وجود ندارد و حتی بندهایی در جهت تشویق به تحزب نیز دیده می‏‌شود. به طور مثال به استناد اصل 26 قانون اساسی، آزادی تاسیس و فعالیت احزاب به عنوان یک حق برای مردم است، که باید در تدوین قوانین عادی به رویه‌‏ای عمل کرد تا مردم از این حق با توجه به بسترهای فراهم آمده، بیش از پیش بهره ببرند.

اصلاح قانون احزاب که توسط مجلس پیگیری شد و هنوز در دست بررسی در شورای نگهبان است، قدمی در جهت تقویت قوانین عادی برای ترویج تحزب در کشور است. به طور مثال در این قانون پیش‌بینی شده است که مردم به لیست رای بدهند. این رویه خود قدمی در راستای تقویت کار احزاب است. این مساله گام مهم و موثری است چرا که جامعه مدنی حرکت خود در راستای تحزب را انجام داده است و اینکه مردم لیستی رای می‏‌دهند، یکی از مظاهر گرایش مردم به تحزب است.

افراد در لیست‏‌های مختلف انتخابات شورای شهر و مجلس قرار می‏‌گیرند و پس از رای آوردن، افرادی که پیروز انتخابات شده‏‌اند، کمتر به بدنه‌‏ای که به آنها رای داده، پایبند هستند. اکنون که بدنه تمرین کرده و لیستی رای می‏دهد، حاکمیت نیز باید این گرایش جناحی را به سطح حزبی برساند. از طرف دیگر حاکمیت شرایط تحزب را به وجود می‏آورد تا اگر هر اقدامی رخ دهد، در چارچوب حزب باشد تا احزاب به مردم پاسخگو باشند و آنها بر عمل‌کرد افراد تحت حمایت خود نیز نظارتی داشته باشند. حزبی شدن انتخابات، نظارت احزاب به افراد را به دنبال خواهد داشت و پایبندی افراد به تشکل‏‌های حامی آنها را شاهد خواهیم بود و روند شکل‌گرفته اخیر در خصوص قانون انتخابات، رای جناحی را تبدیل به رای حزبی می‏‌کند و فرآیند جامعه مدنی را ساختارمند می‌‏کند.

منبع: روزنامه سازندگی

حزب کارگزاران سازندگی

تماس با ما

آدرس: خیابان خواجه عبدالله انصاری، خیابان ابرده (14)، کوچه زروان، پلاک 14، واحد سوم
کدپستی: 1661649631

تلفن: 22885291 (021)

نمابر: 22885292 (021)

ایمیل: info @ kargozaran.net

نقشه

حزب کارگزاران سازندگی ایرانⒸ
کارگزاران در شبکه های اجتماعی