فاطمه سعیدی، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی ایران و نماینده مجلس
تجمع دانشجویان دانشگاه آزاد که عموما مطالبات صنفی و حقوق دانشجویی خود را میجستند و پیشتر نیز کمتر چنین رویدادی را شاهد بودهایم در نوع خود میتواند یک دستاورد مثبت برای پیشبرد مدنیت باشد. اینکه بدون هیچ درگیری و بینظمی دانشجویان توانستند مطالباتشان را در قالب شعارهایی فریاد بزنند بیآنکه کسی بتواند از حرکت آنها سوءاستفاده کند یا بدون آنکه شرایط اجتماعی ملتهب شود، گامی مهمی است که باید از چند منظر آن را مرور کرد.
شاید یکی از مهمترین پیامهای تجمع شنبه صبح در واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد حرف دل نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی و دیگر دلسوزان سیستم آموزش عالی کشور هم باشد؛ این مهم که نسبت به رویه بدون نظارت و فاقد کنترل این نهاد بزرگ کشور اعتراضهای عمیقی وجود و لازم است، گوشهای مسوولان و تصمیمسازان این نکات مهم را بشنوند و برای رفع و اصلاح آن گام بردارند.
نکته دیگر که در نمایش اعتراض دانشجویان دانشگاه آزاد قابل لمس بود اینکه حقوق شهروندی و حقوق دانشجویی خود را میجستند و برای آن همه با نگاههای متنوع و متفاوت گرد هم آمدند و با هم یکصدا آن را مطالبه کردند. باید فریادهای استعفا، استعفا را چنان تفسیر کنیم که به حرف دل دانشجویان نزدیکتر باشد.
برای دانشجو فرقی نمیکند که یک اصولگرا رییس دانشگاه باشد یا یک اصلاحطلب؛ آنچه برای دانشجو آن هم دانشجویی که دارد هزینه تحصیل خود را در شرایط کنونی اقتصاد کشور میپردازد، این است که کیفیت مطلوبی از آموزش را دریافت کند. برای دانشجویی که والدینش با مشقت هزینه تحصیل او را تامین میکنند این دغدغه مطرح است که فردا بتواند متناسب با زحمتی که همه دست به دست هم دادهاند تا او فارغالتحصیل شود، آموزههای مناسب و کاربردی دریافت کند.
چیزی که دانشجویان شاهدش بودهاند این است که میشود بدون نظارت در کشور مجموعه اقدامات مدیریتی اعمال کرد که جان آدمها به ویژه آیندهسازان کشور را هم به خطر انداخت.
اینجاست که نکته بر حق دیگری در اعتراض دانشجویان و در مطالبه حقوق شهروندیاشان میتوان ملموس یافت. جان آدمها و حق حیاتشان مهمترین و حیاتیترین حق آنها به شمار میرود و اگر قرار باشد، سازمانی با مجموعه اقداماتش یا با شیوه مدیریتش این مهمترین و حیاتیترین حق آدمها را مخدوش کرده یا نقض کند، نمیتوان به آن سازمان اعتماد کرد.
این موضوع وقتی اهمیت مییابد که بدانیم دانشگاه آزاد یکی از مهمترین نهادهای تریبت و ارتقای علمی کشور محسوب میشود و هر رفتاری در این نهاد میتواند به تناسب شبکه مویرگی که واحدهای این دانشگاه در سراسر کشور دارد تا اعماق جامعه تسری یابد. بنابراین چگونه میتوان انتظار داشت که دانشجویان به عنوان پویاترین قشر جامعه در برابر نقش حق حیات همصنفیهای خود به دلیل اهمالکاری ساکت بنشینند.
آنچه دانشجویان دانشگاه آزاد در اعتراض خود فریاد کردهاند، رفتاری مدنی و در عین حال پویا بوده که پیامی برای ما نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز دارد و تکلیفی مضاعف بر دوش ما قرار داده است. این تکلیف همانا ساکت ننشستن در برابر فقدان نظارت بر یکی از بزرگترین نهادهای آموزش عالی کشور و بیتفاوت نبودن در برابر سیستمی است که در آن با یک اهمال کوچک تنی چند از آیندهسازان کشور جان خود را از دست میدهند.
بنابراین واجب است که ما نمایندگان مجلس شورای اسلامی نیز با توجه به مطالبات بر حق دانشجویان و شیوه رفتار مدنی آنها توان خود را برای نظارتپذیر شدن این سیستم و برای محترم شمرده شدن جان انسانها نزد این سیستم به کار ببندیم و ضمن پیشگیری از تکرار چنین حوادثی فرصت پویایی این نهاد علمی مهم کشورمان را فراهم کنیم.
منبع: روزنامه اعتماد